Eed dierenarts

Eed / Belofte voor de Dierenarts

Ik zweer/beloof dat ik de diergeneeskunde, zo goed als ik kan, zal uitoefenen ten dienste van het dier, mijn medemens en de samenleving.

Met mijn academische kennis en kunde zal ik mij inzetten voor de bevordering van de gezondheid en het welzijn van dieren, alsmede voor de bescherming van de volksgezondheid en de leefomgeving.

Ik stel het belang van het dier voorop en houd daarbij rekening met de opvattingen van de mens die de verantwoordelijkheid voor het dier heeft, waarbij ik recht doe aan de intrinsieke waarde van het dier.

Ik luister naar de dierhouder/dierverzorger en zal hem/haar naar behoren informeren, waarbij ik zorgvuldig zal omgaan met wat mij is toevertrouwd.

Ik erken de verplichting om mijn diergeneeskundige kennis en kunde blijvend te bevorderen, waarbij ik de grenzen van mijn mogelijkheden (h)erken.

Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ken aldus mijn verantwoordelijkheid jegens de veterinaire professie.

Ik zal de beschikbaarheid en de toegankelijkheid van de diergezondheidszorg bevorderen, waarbij ik integer zal omgaan met mijn veterinaire kennis en daar naar zal handelen.

Ik zal zo het beroep van dierenarts in ere houden.

Dat beloof ik. (Of: Zo waarlijk helpe mij God almachtig)

Overigens is een dierenarts niet verplicht om de eed af te leggen. "Ik denk dat, als je een goede dierenarts bent, je automatisch handelt naar wat er in de eed staat. Het is meer een ceremonieel iets, om de neuzen dezelfde kant op te krijgen en je even bewust te maken: hier doen we het voor.”